Home Άρθρα Διαιτολόγου Μεσογειακή Διατροφή
Διαφήμιση

PostHeaderIcon Μεσογειακή Διατροφή

ΑNAΣΤΑΣΙΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ*
ΚΛΙΝΙΚΗ ΔΙΑΙΤΟΛΟΓΟΣ-ΔΙΑΤΡΟΦΟΛΟΓΟΣ

Λ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ 192-Β (ΜΕΤΡΟ ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΩΝ)
ΤΗΛ. 210-6439278- ΚΙΝ. 6974-398905
ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ: ΔΕΥΤΕΡΑ-ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ: 18.00-21.30
ΣΑΒΒΑΤΟ: 09.00-14.30

ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ


ΤΡΟΦΗ ΚΑΙ O ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΣΤΗ ΖΩΗ

Η τροφή είναι πρωταρχική ανάγκη του ανθρώπου και απαραίτητη για τη διατήρηση της ζωής, όσο ο ήλιος, ο αέρας και το νερό.
Η τροφή περιέχει διάφορα θρεπτικά συστατικά, με τα οποία:
  1. Αναπτύσσεται το σώμα.
  2. Αναπληρώνονται οι φθορές του οργανισμού.
  3. Διατηρείται σταθερή η θερμοκρασία του σώματος και εξασφαλίζονται οι λειτουργίες του οργανισμού.
  4. Λαμβάνεται δύναμη για κίνηση και εργασία.
Για να καλυφθούν, όμως, όλες αυτές οι ανάγκες του οργανισμού, θα πρέπει η τροφή να περιέχει όλα τα συστατικά και σε ποσότητες ανάλογες με τις ανάγκες του. Θρεπτικά συστατικά ονομάζονται τα χρήσιμα συστατικά που παίρνουμε με την τροφή μας. Τα συστατικά αυτά είναι: Τα λευκώματα. Οι υδατάνθρακες. Τα λίπη και τα έλαια. Tα άλατα. Οι βιταμίνες. Το νερό.
Η σημασία της σωστής διατροφής είναι πολύ μεγάλη για την κανονική ανάπτυξη του σώματος και τη διατήρηση της υγείας, και την πρόληψη και αντιμετώπιση διαφόρων ασθενειών, γι'αυτό οι στοιχειώδεις γνώσεις της είναι απαραίτητες σε κάθε άνθρωπο.
Ωστόσο πολλοί ταυτίζουν την υγιεινή διατροφή με άνοστα και άγευστα φαγητά. Στην Μεσογειακή διατροφή δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Πρόκειται για μία αποδεδειγμένα υγιεινή και ισορροπημένη διατροφή, η οποία είναι ταυτόχρονα και εύγευστη.

ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ

 

Η παραδοσιακή Μεσογειακή Διατροφή μπορεί να περιγραφεί με τα ακόλουθα χαρακτηριστικά: άφθονες φυτικές τροφές (φρούτα, λαχανικά, ψωμί και άλλα προϊόντα δημητριακών, πατάτες, όσπρια, καρποί και σπόροι), ελάχιστα επεξεργασμένα, εποχικά και τοπικής παραγωγής προϊόντα, γαλακτοκομικά προϊόντα (κυρίως τυρί και γιαούρτι) καθημερινά, σε μικρές έως μέτριες ποσότητες, ψάρια και πουλερικά σε μικρές έως μέτριες ποσότητες, κόκκινο κρέας σε μικρές ποσότητες και κρασί σε μικρές έως μέτριες ποσότητες, κατά κανόνα με τα γεύματα.

Η συγκεκριμένη διατροφική σύνθεση της Μεσογειακής Διατροφής έχει ως αποτέλεσμα αφ'ενός χαμηλή περιεκτικότητα σε κορεσμένα λιπαρά και χοληστερόλη, και αφ'ετέρου υψηλή περιεκτικότητα σε σύμπλοκους υδατάνθρακες και ίνες.

Εκτός από ποικιλία και πολυχρωμία που χαρακτηρίζει ένα μεσογειακό τραπέζι υπάρχουν αρκετά επιστημονικά στοιχεία που σχετίζουν την συγκεκριμένη δίαιτα με την πρόληψη και αντιμετώπιση διαφόρων ασθενειών.

Η Μεσογειακή Διατροφή προσφέρει στον οργανισμό μία πληθώρα αντιοξειδωτικών ουσιών. Στα αντιοξειδωτικά ανήκουν οι βιταμίνες Α, Ε και C, το β- καροτένιο και τα φλαβονοειδή (φαινόλες του κρασιού) ή τα φαινολικά οξέα των φρούτων, των λαχανικών και του ελαιολάδου τα οποία καταπολεμούν την οξείδωση (ή γήρανση) των κυττάρων.
Οι φυτικές ίνες που περιέχονται στα φρούτα και τα λαχανικά συμβάλλουν στην καλύτερη λειτουργία του πεπτικού συστήματος.

Η βάση της Μεσογειακής Διατροφής -το ελαιόλαδο- από τις πολυάριθμες επιστημονικές μελέτες έχει βρεθεί ότι: οδηγεί στην μείωση της ολικής και της «κακής» χοληστερόλης (LDL), μειώνει τον κίνδυνο εμφράγματος του μυοκαρδίου, βοηθά στην πρόληψη της αθηροσκλήρυνσης, και ως εκ τούτου στην προστασία από στεφανιαία νόσο και δημιουργεί προδιάθεση για χαμηλότερη πίεση του αίματος.

Το ελαιόλαδο, η φασολάδα και το σκόρδο σώζουν τις ζωές των Ελλήνων, σύμφωνα με Αυστραλούς επιστήμονες, οι οποίοι θεωρούν τις τροφές αυτές "ασπίδα κατά του καρκίνου". Η κατανάλωση ελαιόλαδου και μαγειρεμένων λαχανικών ενδέχεται να μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης ρευματοειδούς αρθρίτιδας. Υπάρχουν επιστημονικές ενδείξεις ως προς τις ευεργετικές επιδράσεις του ελαιολάδου στις μεταβολικές λειτουργίες της γαστροεντερικής οδού.

Eίναι σημαντικό να τονιστεί επίσης ότι τα ψάρια αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της Μεσογειακής Διατροφής. Το πολύτιμο συστατικό για το οποίο φημίζονται είναι τα ω-3 λιπαρά οξέα. Έτσι σήμερα συνιστώνται 2 - 4 γρ. από ω-3 λιπαρά οξέα για προληπτική αντιθρομβωτική δράση, ενώ δόσεις από 4 - 24 γρ. φαίνεται πως μειώνουν δραστικά τα επίπεδα των λιπιδίων στο αίμα. Γίνεται λοιπόν φανερό πως η ευεργετική δράση των ψαριών στην μείωση των επιπέδων των λιπιδίων και συνεπώς στην μείωση των κρουσμάτων αθηροσκλήρυνσης τα καθιστά ως υπερπολύτιμη τροφή. Μπορεί να μην έχουν την ίδια περιεκτικότητα σε βιταμίνες και ιχνοστοιχεία με το κόκκινο κρέας έχουν όμως πολύ μικρότερη ποσότητα κορεσμένου λίπους το οποίο ευθύνεται για την αύξηση των επιπέδων της χοληστερίνης στο αίμα, πράγμα που οδηγεί πολλές φορές στην εμφάνιση καρδιαγγειακών νοσημάτων. Μάλιστα μεγάλες ποσότητες από ω-3 λιπαρά οξέα θεωρούνται ιδιαίτερα ευεργετικές στην καταναλωτική εποχή που ζούμε. Έτσι, σύγχρονες απόψεις διατροφής συστήνουν κατανάλωση ψαριών 2 -3 φορές την εβδομάδα.

Επίσης όλο και πιο συχνά γίνεται λόγος για τις ευεργετικές επιδράσεις του κόκκινου κρασιού στην υγεία. Από τις πρόσφατες έρευνες έχει βρεθεί ότι τα υψηλά επίπεδα των αντιοξειδωτικών που υπάρχουν στο κόκκινο κρασί μειώνουν σημαντικά την καταστροφή του ενδοθηλίου που προκαλείται από το κάπνισμα, καθώς αυξάνουν τα επίπεδα της HDL- χοληστερίνης «καλής χοληστερίνης», μειώνουν την οξείδωση της LDL-χοληστερίνης «κακής χοληστερίνης», μειώνουν τα επίπεδα των τριγλικεριδίων. Όλα αυτά παίζουν σημαντικό ρόλο στην πρόληψη και αντιμετώπιση διαφόρων καρδιαγγειακών νοσημάτων. Η συνιστώμενη δόση στην κατανάλωση είναι 20-23 γρ. αλκοόλης ανά ημέρα που αντιστοιχεί σε 2 ποτήρια κόκκινου κρασιού. Η λιγότερη κατανάλωση όσο και κατάχρηση του αλκοόλ δεν επιφέρουν θετικές αντιδράσεις.


Με αυτή τη σύνθεση, η Μεσογειακή Διατροφή ικανοποιεί όλες τις προϋποθέσεις μιας επαρκούς δίαιτας για διαβητικούς, όπως αυτή περιγράφεται παραπάνω. Έχει την απαιτούμενη χαμηλή περιεκτικότητα σε κορεσμένα λιπαρά οξέα και οι υδατάνθρακες προέρχονται κυρίως από πλούσιους σε ίνες σύμπλοκους υδατάνθρακες. Η αναλογία μονοακόρεστων λιπαρών οξέων και υδατανθράκων - και κατά συνέπεια το θερμιδικό σύνολο - μπορεί να ποικίλλει, ανάλογα με το μεταβολικό προφίλ και τις ατομικές προτιμήσεις, με τη διαφοροποίηση της ποσότητας ελαιολάδου που καταναλώνεται σε καθημερινή βάση. Αν είναι απαραίτητη η απώλεια βάρους και ο περιορισμός των θερμίδων, η ποσότητα του ελαιολάδου πρέπει να ελαττώνεται, ενώ πιο γενναιόδωρη χρήση του μπορεί να γίνει όταν συνιστάται μια ισοθερμιδική δίαιτα, πλούσια σε μονοακόρεστα.

 

 

 

 

 

*H ευθύνη των άρθρων βαρύνει αποκλειστικά την συγγραφέα